|
آیت اله نجومی کرمانشاهی فرمانروای قلوب این شهرکه پیچک یادش تا همواره وهمیشه برساقه خاطر این دیارپیچان وسبزوزیباست راد مردی که وقتی برتموج شانه های دلدادگانش به سوی قرب الهی می رفت احساس می کردی که چون کوه سنگین است و چون ابر آرام وسبک.
براستی این مفسرقرآن چه کرده بود که اینگونه عارف وعامی سوگ نشین پروازش بودند وضجه زنان برسرسرای ایوان ابدیت نبودنش را مویه می کردند؟
کاش همه عالم بودند ومی دیدند که مرگ چه واژه حقیری است که به نام بلند این مرد نزدیک شده بود و چگونه در لبخند رضایت آخرین عکسهایش به بازی گرفته شده بود !
کرمانشاه این روز شهر ارواح سرگردانی بود که نمی دانستند چگونه سکوتشان را فریاد کنند وچگونه هق هق یتیمی شان را برشانه های مسجدنواب رها کنند.
سزاست اگرمأذنه مسجدش به سوگواری اش روزه سکوت بگیرد ومناره ها بی صدا وتنهابااشاره ها مومنین را به مصلای همیشگی آیت اله نجومی بخوانند.
دیگر قلمها سرشکسته و دواتها مهر بر دهان می نشینند که آن یگانه خوشنویسی جهان اسلام ، آن چهره ی ماندگار علم و دانش و هنر به تأسی از پیچ و تاب عارفانه ثلث نویسی اش در پیچ وتاب زلف دوست خود را به محبوب رساند .
دادگستری کرمانشاه هم مثل همه مردم کرمانشاه بی تاب این کوچ حزن انگیز به دریای سوگواران پیوست.
روحش شادوراه صعب العبورش پررهرو
|